Είναι φανερό πως η οπλουργική τέχνη πέριξ της Μπρέσκια δεν είναι μόνο μια τοπική υπόθεση, αλλά ακόμη περισσότερο... οικογενειακή
Προ ολίγων ημερών ένα δίκανο τράβηξε την προσοχή μας.
Ήταν το μοντέλο BR220 της «Rizzini».
Η έρευνα για να ανακαλύφθούν περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από το όπλο και τον κατασκευαστή κατέληξαν σε ... Κυκεώνα!
Οπλουργοί από σόι
Φαίνεται πως το όνομα Rizzini είναι κάτι ανάλογο του «Παπαδόπουλος» για τους Ιταλούς, αφού υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις φίρμες με το ίδιο επώνυμο: F.lli Rizzini (δηλαδή Αδελφοί Rizzini).
Σύμφωνα με το site τους η εταιρεία ιδρύθηκε το 1971 από τον Guido Rizzini και τα αδέλφια του, τα οποία μυστηριωδώς δεν αναφέρονται. Υποθέτω πως η οικογενειακή γραμμή του κυρίου Guido συνεχίζει την εταιρεία και οι υπόλοιποι αποχώρησαν ή... συγχωρέθηκαν κατά την πάροδο του χρόνου.
Πηγές αναφέρουν πως κατασκευάζουν μερικές δεκάδες όπλα πολύ υψηλής ποιότητας κάθε χρόνο.
Αυτά μοιράζονται μεταξύ αλληλεπίθετων sidelocks, πλαγιόκανων boxlock και ραβδωτών express για μεγάλα θηράματα. Διατείνονται πως όλες οι εργασίες γίνονται από τους ίδιους εντός της εγκατάστασης, από την κοπή και λείανση των κανών ώς την κατασκευή των μηχανισμών πυροδότησης.
Η βασική τιμή φαίνεται να ξεκινά στις 50.000-60.000 ευρώ και είναι ικανοί και πρόθυμοι να καλύψουν και τις πιο εξεζητημένες απαιτήσεις.
Έχει ενδιαφέρον πως πριν οι αδελφοί Rizzini αφοσιωθούν στην υψηλή οπλουργική, συνεταιρίστικαν με κάποιο Rinaldo Zoli, παράγοντας «λαϊκότερα» δίκανα.
Αυτός με τη σειρά του ήταν συγγενής του Antonio Zoli του οποίου η ομώνυμη φίρμα φτιάχνει μέσης τιμής δίκανα βασισμένα στο κλασικό πλέον ιταλικό πρότυπο του boxlock με διακεκομμένους πίρους.
Ο Guido και τα αδέλφια του είχαν και τρείς ανηψιούς: τους Batista, Emilio και Isidoro Rizzini , οι οποίοι έμαθαν την τέχνη του οπλουργού εργαζόμενοι στην επιχείρηση των θείων τους. Κάποια στιγμή οι νεαρότεροι θέλησαν να γίνουν συνέταιροι στην οικογενειακή φίρμα, γεγονός που προκάλεσε « εσωτερική αναταραχή».
O Emilio Rizzini ξεκίνησε τη δική του φίρμα το 1974 αλλά σταμάτησε να υπάρχει ως ανεξάρτητη οντότητα γύρω στο 1999. Βλέπετε ο γιός του Fabio Rizzini παντρεύτηκε τη Barbara Fausti, μια από τις τρείς κόρες του οπλουργού Stefano Fausti. Έκτοτε οι δραστηριότητες της απορροφήθηκαν από τη μεγαλύτερη εταιρεία του πεθερού του και οι σειρές προϊόντων τους συγχωνεύτηκαν. Η τρίτη γενιά των Rizzini-Fausti συνεχίζει την κληρονομιά.
Ο αδελφός του Isidoro ξεκίνησε τη δική του εταιρεία, συχνά αναφερόμενη ως F.A.I.R (Fabbrica Armi Isidoro Rizzini) Srl. Αυτοί κατασκευάζουν κλασσικά ιταλικά σούπερ ποζέ (σειρά SLX600) σε διάφορα επίπεδα διακόσμησης (πλάκες, σκάλισμα, αναβαθμισμένα ξύλινα μέρη) βασισμένα στο μηχανισμό boxlock. Στο παρελθόν αρκετοί Έλληνες οπλοπώλες τα εισήγαγαν στη χώρα μας σε προσιτή τιμή. Έχουν προσθέσει στη γκάμα και αυτογεμείς καραμπίνες (μοντέλο SSX12) βασισμένες στο αδρανειακό σύστημα λειτουργίας. Αυτές προφανώς συναρμολογούνται με απάρτια από την τοπική οπλοτεχνία καθώς δε θα είχε νόημα ξεχωριστή παραγωγή από τη FAIR για κάτι που φτιάχνεται σε... κάθε γωνιά της Μπρέσκια.
Καταλήξαμε πως το δίκανο BR220 ανήκει στη γκάμα της Rizzini Batista, η οποία πλέον διοικείται από τα παιδιά του Moira και Giussepe.
O γέρο Battista επιμένει να αποκαλεί την εταιρεία του «η αυθεντική Rizzini», μάλλον γιατί είχε την πρόνοια να κατοχυρώσει πρώτος το επώνυμο ως εμπορικό σήμα, παρόλο που η οικογένεια δραστηριοποιούνταν στον κλάδο πριν το 1965-66 που αυτός ξεκίνησε. Άσχετα από τους ισχυρισμούς αυθεντικότητας η «Rizzini B» ίσως είναι συνολικά η πιο επιτυχημένη από εμπορικής άποψης. Σύμφωνα με τους
ίδιους κατασκευάζουν 6.000 τουφέκια το χρόνο για κυνήγι και σκοποβολή, κυρίως σούπερ ποζέ. Θα επανέλθουμε στις δημιουργίες τους σε μελλοντικόάρθρο, γιατί οι οικογενειακές διαπλοκές δεν έχουν τελειώσει.
Στο εργοστάσιο του θείου τους Batista στο χωριό Μαρτσένο εργάστηκαν και οι αδελφοί Giorgio και Antonio Guerini, οι οποίοι το 2000 αποφάσισαν πως είχε έρθει η ώρα να ακολουθήσουν τη δική τους πλεύση. Με ένα πυρήνα από τεχνίτες και χρηματοδότηση από αμερικανούς συνεταίρους ξεκίνησαν την Cesare Guerini (δίνοντας το όνομα του πατρικού τους προγόνου). Αυτή η εταιρεία με τη σειρά της έδωσε έμφαση σε μοντέρνες κατασκευαστικές μεθόδους και πολυτελή εμφάνιση, «φρεσκάροντας» το μοτίβο του όπλου που το «κλαν» των Rizzini, Fausti, Guerini τελειοποιούσε επί 40 χρόνια. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την «αφύπνιση» των υπολοίπων που επένδυσαν στη δική τους ανανέωση.
Πολύπλοκες σχέσεις
Είναι φανερό πως η οπλουργική τέχνη πέριξ της Μπρέσκια δεν είναι μόνο μια τοπική υπόθεση, αλλά ακόμη περισσότερο... οικογενειακή. Σε μια κοιλάδα όπου μεταλλουργοί και οπλουργοί ζουν και εργάζονται επί αιώνες, είναι λογικό και επόμενο να υπάρχουν δεσμοί αίματος και προσωπικές συμπάθειες ή αντιζηλίες που οδηγούν τον αέναο κύκλο της συνεργασίας και του εμπορικού ανταγωνισμού.
Τα προαναφερθέντα εργοστάσια προμηθεύονται απάρτια και μικρά ανταλλακτικά από συνεργάτες γενεών, με τους οποίους πιθανότατα υπάρχουν φιλικοί και συγγενικοί δεσμοί. Αυτοί που φινίρουν τα ξύλινα μέρη, μηχανουργοί που παράγουν ελατήρια ή τσοκ, βαφείς μετάλλων αλλά και γνωστοί οίκοι όπως η Bottega Giovanelli που συχνά αναλαμβάνει τη χάραξη των κορυφαίων δημιουργημάτων των διάφορων Rizzini, Fausti ή Guerini δεν είναι παρά οι γείτονες με τους οποίους μοιράζονται ίδιες έγνοιες. Και ίσως αυτό να είναι το μυστικό της διεθνούς επιτυχίας τους!
www.bankingnews.gr
Ήταν το μοντέλο BR220 της «Rizzini».
Η έρευνα για να ανακαλύφθούν περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από το όπλο και τον κατασκευαστή κατέληξαν σε ... Κυκεώνα!
Οπλουργοί από σόι
Φαίνεται πως το όνομα Rizzini είναι κάτι ανάλογο του «Παπαδόπουλος» για τους Ιταλούς, αφού υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις φίρμες με το ίδιο επώνυμο: F.lli Rizzini (δηλαδή Αδελφοί Rizzini).
Σύμφωνα με το site τους η εταιρεία ιδρύθηκε το 1971 από τον Guido Rizzini και τα αδέλφια του, τα οποία μυστηριωδώς δεν αναφέρονται. Υποθέτω πως η οικογενειακή γραμμή του κυρίου Guido συνεχίζει την εταιρεία και οι υπόλοιποι αποχώρησαν ή... συγχωρέθηκαν κατά την πάροδο του χρόνου.
Πηγές αναφέρουν πως κατασκευάζουν μερικές δεκάδες όπλα πολύ υψηλής ποιότητας κάθε χρόνο.
Αυτά μοιράζονται μεταξύ αλληλεπίθετων sidelocks, πλαγιόκανων boxlock και ραβδωτών express για μεγάλα θηράματα. Διατείνονται πως όλες οι εργασίες γίνονται από τους ίδιους εντός της εγκατάστασης, από την κοπή και λείανση των κανών ώς την κατασκευή των μηχανισμών πυροδότησης.
Η βασική τιμή φαίνεται να ξεκινά στις 50.000-60.000 ευρώ και είναι ικανοί και πρόθυμοι να καλύψουν και τις πιο εξεζητημένες απαιτήσεις.
Έχει ενδιαφέρον πως πριν οι αδελφοί Rizzini αφοσιωθούν στην υψηλή οπλουργική, συνεταιρίστικαν με κάποιο Rinaldo Zoli, παράγοντας «λαϊκότερα» δίκανα.
Αυτός με τη σειρά του ήταν συγγενής του Antonio Zoli του οποίου η ομώνυμη φίρμα φτιάχνει μέσης τιμής δίκανα βασισμένα στο κλασικό πλέον ιταλικό πρότυπο του boxlock με διακεκομμένους πίρους.
Ο Guido και τα αδέλφια του είχαν και τρείς ανηψιούς: τους Batista, Emilio και Isidoro Rizzini , οι οποίοι έμαθαν την τέχνη του οπλουργού εργαζόμενοι στην επιχείρηση των θείων τους. Κάποια στιγμή οι νεαρότεροι θέλησαν να γίνουν συνέταιροι στην οικογενειακή φίρμα, γεγονός που προκάλεσε « εσωτερική αναταραχή».
O Emilio Rizzini ξεκίνησε τη δική του φίρμα το 1974 αλλά σταμάτησε να υπάρχει ως ανεξάρτητη οντότητα γύρω στο 1999. Βλέπετε ο γιός του Fabio Rizzini παντρεύτηκε τη Barbara Fausti, μια από τις τρείς κόρες του οπλουργού Stefano Fausti. Έκτοτε οι δραστηριότητες της απορροφήθηκαν από τη μεγαλύτερη εταιρεία του πεθερού του και οι σειρές προϊόντων τους συγχωνεύτηκαν. Η τρίτη γενιά των Rizzini-Fausti συνεχίζει την κληρονομιά.
Ο αδελφός του Isidoro ξεκίνησε τη δική του εταιρεία, συχνά αναφερόμενη ως F.A.I.R (Fabbrica Armi Isidoro Rizzini) Srl. Αυτοί κατασκευάζουν κλασσικά ιταλικά σούπερ ποζέ (σειρά SLX600) σε διάφορα επίπεδα διακόσμησης (πλάκες, σκάλισμα, αναβαθμισμένα ξύλινα μέρη) βασισμένα στο μηχανισμό boxlock. Στο παρελθόν αρκετοί Έλληνες οπλοπώλες τα εισήγαγαν στη χώρα μας σε προσιτή τιμή. Έχουν προσθέσει στη γκάμα και αυτογεμείς καραμπίνες (μοντέλο SSX12) βασισμένες στο αδρανειακό σύστημα λειτουργίας. Αυτές προφανώς συναρμολογούνται με απάρτια από την τοπική οπλοτεχνία καθώς δε θα είχε νόημα ξεχωριστή παραγωγή από τη FAIR για κάτι που φτιάχνεται σε... κάθε γωνιά της Μπρέσκια.
Καταλήξαμε πως το δίκανο BR220 ανήκει στη γκάμα της Rizzini Batista, η οποία πλέον διοικείται από τα παιδιά του Moira και Giussepe.
O γέρο Battista επιμένει να αποκαλεί την εταιρεία του «η αυθεντική Rizzini», μάλλον γιατί είχε την πρόνοια να κατοχυρώσει πρώτος το επώνυμο ως εμπορικό σήμα, παρόλο που η οικογένεια δραστηριοποιούνταν στον κλάδο πριν το 1965-66 που αυτός ξεκίνησε. Άσχετα από τους ισχυρισμούς αυθεντικότητας η «Rizzini B» ίσως είναι συνολικά η πιο επιτυχημένη από εμπορικής άποψης. Σύμφωνα με τους
ίδιους κατασκευάζουν 6.000 τουφέκια το χρόνο για κυνήγι και σκοποβολή, κυρίως σούπερ ποζέ. Θα επανέλθουμε στις δημιουργίες τους σε μελλοντικόάρθρο, γιατί οι οικογενειακές διαπλοκές δεν έχουν τελειώσει.
Στο εργοστάσιο του θείου τους Batista στο χωριό Μαρτσένο εργάστηκαν και οι αδελφοί Giorgio και Antonio Guerini, οι οποίοι το 2000 αποφάσισαν πως είχε έρθει η ώρα να ακολουθήσουν τη δική τους πλεύση. Με ένα πυρήνα από τεχνίτες και χρηματοδότηση από αμερικανούς συνεταίρους ξεκίνησαν την Cesare Guerini (δίνοντας το όνομα του πατρικού τους προγόνου). Αυτή η εταιρεία με τη σειρά της έδωσε έμφαση σε μοντέρνες κατασκευαστικές μεθόδους και πολυτελή εμφάνιση, «φρεσκάροντας» το μοτίβο του όπλου που το «κλαν» των Rizzini, Fausti, Guerini τελειοποιούσε επί 40 χρόνια. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την «αφύπνιση» των υπολοίπων που επένδυσαν στη δική τους ανανέωση.
Πολύπλοκες σχέσεις
Είναι φανερό πως η οπλουργική τέχνη πέριξ της Μπρέσκια δεν είναι μόνο μια τοπική υπόθεση, αλλά ακόμη περισσότερο... οικογενειακή. Σε μια κοιλάδα όπου μεταλλουργοί και οπλουργοί ζουν και εργάζονται επί αιώνες, είναι λογικό και επόμενο να υπάρχουν δεσμοί αίματος και προσωπικές συμπάθειες ή αντιζηλίες που οδηγούν τον αέναο κύκλο της συνεργασίας και του εμπορικού ανταγωνισμού.
Τα προαναφερθέντα εργοστάσια προμηθεύονται απάρτια και μικρά ανταλλακτικά από συνεργάτες γενεών, με τους οποίους πιθανότατα υπάρχουν φιλικοί και συγγενικοί δεσμοί. Αυτοί που φινίρουν τα ξύλινα μέρη, μηχανουργοί που παράγουν ελατήρια ή τσοκ, βαφείς μετάλλων αλλά και γνωστοί οίκοι όπως η Bottega Giovanelli που συχνά αναλαμβάνει τη χάραξη των κορυφαίων δημιουργημάτων των διάφορων Rizzini, Fausti ή Guerini δεν είναι παρά οι γείτονες με τους οποίους μοιράζονται ίδιες έγνοιες. Και ίσως αυτό να είναι το μυστικό της διεθνούς επιτυχίας τους!
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών